Van de hoogvlakte naar de stad!

Dag 4, Campitello di Fassa – Ortisei – Bolzano/Bozen – Welschnofen:

Vandaag was alweer onze tweede dag in de bergen! Vandaag zouden we iets meer diversiteit hebben in onze activiteiten: niet alleen zouden we de bergen ingaan, maar zouden we ook nog een stad én een bijzonder meer bezoeken! Reis met me mee!

Rond 09.00 vertrokken we wederom de bergen in. Vandaag was het weer heel anders: het was erg bewolkt en koud. De wolken hingen laag, en om die reden zagen we, terwijl we door de bergen reden, spectaculaire uitzichten op wolken in de valleien, tussen de bergen. Het was een wonderlijk uitzicht! Af en toe reden we zelfs door een mistige wolk heen!

Na rond een uurtje kwamen we nogmaals aan bij Ortisei. Deze keer namen we een andere kabelbaan, met rode, ronde wagentjes, richting het zuiden. Na een lange rit, waarbij we nogmaals het langzaam zagen verdwijnen en de mist ingingen, kwamen we aan bij de

Alpe di Siusi

De Alpe di Siusi, of Seiser Alm, is de grootste alpenweide ter wereld. Het heeft een oppervlakte van 56 km² (8000 voetbalvelden) en ligt tussen 1680 en 2350 m hoog.

Toen wij aankwamen, zagen we echter vrij weinig. Het was supermistig, waardoor we, toen we uit het kabelbaanstation stapten, alleen de silhouetten van de dichtstbijzijnde dennenbomen zagen.
Terwijl we onze route uitplanden, verdween de mist en zagen we al een klein deel van de gele velden op lagere hoogte.

Uiteindelijk vertrokken we dan richting het westen op onze wandelroute. Het pad voerde ons eerst langs vele dennenbomen in een soort bos. Toen we hieruit waren gekomen, was de mist al vrijwel verdwenen en zagen we een spectaculair uitzicht over de alpenweide.
De groengele heuvels van gras leken maar uit te strekken tot de horizon. Op deze heuvels waren er kleine vlaktes aan dennenbomen en bergen in de verte. Recht tegenover ons bevonden zich ook wolken op dezelfde hoogte als ons! Het was niet alleen een spectaculair uitzicht, maar ook een unieke ervaring!

Vervolgens liepen we verder. We gingen steeds hoger, en de bomen om ons heen verdwenen daarom ook langzaam. Er was ook een moment waarop er een wolk recht in ons pad vloog, en ons zicht slechts enkele meters vooruit was! Super cool!

Na dit stukje daalden we weer naar beneden, waardoor we ons nu ín de weide bevonden. Tijdens dit stukje wandeling waren er ook weer koeien met bellen, paarden, houten hutjes en af en toe een skilift. Een typisch alpien uitzicht!

Nadat we enkele keren waren gestopt voor pauze en onze lunch hadden opgegeten, klommen we in één keer tussen de dennenbomen weer omhoog naar het kabelbaanstation.

Wederom: een succesvolle, maar niet altijd even makkelijke wandeling!

Nadat we weer met de kabelbaan naar beneden waren gedaald, reden we nu door naar een andere, unieke Italiaanse stad:

Bolzano/Bozen

Bolzano (Italiaans)/Bozen (Duits) is een erg bijzondere stad. Als de hoofdstad van Zuid-Tirol is het een soort wereld tussen twee grenzen. Het werd door de Romeinen al bewoond als Pons Drusi en werd door de loop van de geschiedenis steeds gewisseld tussen mediterrane en alpiene cultuur.

Tegenwoordig zie je deze rol als verbinding van twee werelden nog: overal is zowel Italiaans als Duits gemeld en de broodjes en verkochte producten zijn zowel Oostenrijks als Italiaans!

Toen wij aankwamen, liepen we eerst een stukje door de stad om een indruk te wekken. De gebouwen van de stad zijn te verdelen in twee bouwstijlen, die eigenlijk door elkaar verspreid zijn. Je hebt

• Middeleeuws/Gotisch;

Dit zijn vooral smalle huisjes die tegen elkaar zijn aangebouwd. Ze hebben vaak een simpele gevel met smalle en kleine ramen. Ze hebben vaak een pasteltint van een aardse kleur (roze, beige, etc.)

• Fascistisch

Dit is een overblijfsel van de fascistische fase van Bolzano. Mussolini wilde van dit gebied een groot industriegebied maken, en de nieuwere gebouwen zijn daar dus door beïnvloed.
Deze gebouwen zijn vaak massief, rechtlijnig en monumentaal. Ze zijn vaak dus grijs en wit en hebben ook wel iets weg van het brutalisme.

Toen we wat verder liepen, kwamen we aan bij een groot plein, de Waltherplatz. Aan dit plein lag de Dom van Bolzano (Maria Himmelfahrt). Het is een vrij simpele dom, volledig grijs, in een laatgotische stijl. Dit gebouw staat op eeuwenoude funderingen van verschillende christelijke gebouwen.

Vanbinnen blijft de laatgotische stijl verdergaan, alleen is er nu een neoclassicistisch altaar, nog steeds in het grijs. Het is dus een erg simpele dom, met niet echt iets speciaals.

Vanaf de dom liepen we verder naar de Obstmarkt, een traditionele vrije markt. Deze leidde in de Via dei Portici (Italiaans)/Lauben (Duits). Dit is dé winkelstraat van Bolzano, met allerlei gotische gebouwen naast elkaar en een soort loopgallerij met gewelven aan beide kanten.

Nadat we deze straat waren uitgelopen gingen we nog kort naar een mall om boodschappen te doen, voordat we al op weg waren naar onze allerlaatste bestemming van de dag, de

Karersee

De Karersee is een bekend meer dat bekend staat om zijn intense kleuren. Deze ontstaan door bronnen/geisers die het water voeren. Het zonlicht reflecteert de stoffen in dit water dus op een unieke manier.

Volgens de Zuid-Tiroolse traditie zijn de kleuren van het meer ontstaan volgens deze mythe:

Ooit leefde er in de diepten van het meer een prachtige waternimf (een Salbanella) die zo mooi kon zingen dat iedereen betoverd raakte. Op een dag werd een verliefde tovenaar uit de Rosengarten-bergen verliefd op haar. Hij probeerde haar te lokken met magische juwelen, maar dat mislukte.
Op advies van een heks vermomde de tovenaar zich als joodse koopman en maakte hij een prachtige regenboog van de bergen naar het meer om de nimf te bereiken. Toen hij vergat zich te vermommen bij een volgende ontmoeting, zag de nimf hem en dook voorgoed onder in het water. De woedende tovenaar verbrak de regenboog uit teleurstelling en gooide alle stukken en juwelen in het water. Daardoor schittert het water sindsdien in al die regenboogkleuren.

Het meer bevindt zich op 1560 meter hoogte, en je kunt er in 20 minuten een rondje omheen lopen, wat wij dus ook deden.