Mulhouse; van wielen naar geschiedenis!

Cité du Train

In dit kleurrijke gebouw bevinden zich meer dan 100 locomotieven en wagons, verspreid over 60.000 m². Het museum is zo ingedeeld: over meerdere secties zijn de locomotieven en voorwerpen ingedeeld in jaartallen. Zo loop je als het ware 'de jaren door': van de oudste naar de nieuwste locomotieven.

De eerste, grote zaal van het museum, na de ticketbalie, is echter niet op chronologische volgorde ingedeeld. Hier worden de meest imposante topstukken van de collectie in een dramatische setting geïntroduceerd. Denk aan de innovatieve Franse autorail (precies zoals de naam al zegt: een soort bus op rails) en grote stoomlocomotieven. Ook is er een sectie voor bijzondere personenwagons, zoals de luxere voor de Orient Express of eentje met een soort balkon aan de bovenkant.

In de volgende, grotere ruimte komt de chronologische volgorde op gang. Eerst wordt het principe van de stoomtrein uitgelegd, met 4 locomotieven. Twee daarvan zijn uit elkaar gehaald om de stoomkracht te demonstreren, terwijl de andere twee 'tot leven komen' (stoom produceren).

Vervolgens begint eindelijk de chronologie:
in 1842 legt Frankrijk de eerste spoornetwerken aan. De eerste trein die wordt weergegeven is de 'Buddicom – 111', de oudste bewaard gebleven stoomlocomotief in Europa, afkomstig uit 1844.
Vervolgens volgen de treinen de veranderingen in de spoorweggeschiedenis langzaam. Tot aan de Eerste Wereldoorlog worden de stoomlocomotieven steeds groter, totdat de treinen na de oorlog steeds meer elektrisch worden. De elektrische locomotieven zijn qua stijl heel anders dan de stoomlocomotieven, en nieuwe wagonontwerpen zijn dan natuurlijk nodig.

Na de Tweede Wereldoorlog komen ook diesellocomotieven op gang. Grote, stalen 'blokken' komen steeds meer voor in de zaal. Intussen worden de elektrische locomotieven steeds meer innoverend, en deze groeien samen met de wagons. Denk aan de CC7107, die zelfs in 1955 het wereldrecord doorbrak (341 km/u!).
Intussen bereiken de stoomlocomotieven hun maximum. Een voorbeeld hiervan is de 231-H8 uit 1938.

Verder in het museum word took nadruk gelegd op modern passagiersvervoer. Dit begint met de oprichting van de SNCF (de Franse NS) in 1938. Ook komen onderwerpen als de Trans European Express (TEE) aan bod, en uiteindelijk ook de hogesnelheidstrein de TGV-001, de locomotief die een nieuw leven in de Franse spoorwegen blies.

Het bezoek wordt afgesloten door informatie over de nieuwere TGV's (de TGV M) en de TGV POS, die in 2007 het wereldrecord nogmaals verbrak (574,8 km/u!). Ook is er een kleine sectie binnen over modelspoorwegen. Als laatst is er nog een ruimte buiten, waar nieuwe locomotieven worden weergegeven, inclusief een TGV POS!

En zo eindigde ons bezoek aan dit megagrote treinmuseum al! We rustten niet lang uit, want onze volgende bestemming, slechts 10 minuten verderweg, was het

Musée National de l'Automobile

Dit supergrote museum, het grootste van de wereld, is gebaseerd op de collective van de familie Schlumpf. Tegenwoordig wordt het echter beheerd door de Franse overheid. Dit grote gebouw bevat meer dan 400 voertuigen, waaronder de grootste Bugatti-collectie ter wereld (150+ voertuigen)!

De ingang van het museum vertelt al veel: stenen standbeelden van auto's hangen voor of achter een glazen raam; sommige gaan erdoorheen. Na de ticketbalie kom je terecht in een soort gang, die leidt tot het echte museum zelf.

De eerste, rode ruimte gaat over hoe de collectie tot stand is gekomen, en de eerste auto's in de collectie (Bugatti 35). Vervolgens kom je in de grote zaal van de collectie (de Grande Galerie). Hierin zijn meer dan 150 voertuigen tegelijk zichtbaar. Allerlei soorten auto's worden zo weergegeven op het grinden oppervlak.
Denk hierbij aan de vroegere Benz-, Mercedes-Daimler- en Duyea-voertuigen, maar ook extreem veel Bugatti's, Alfa Romeo's en zelfs Ferrari's! Er zijn allerlei soorten auto's: de klassieke, maar ook elektrische. Het grappige is dat er zo 'weinig' waarde aan al deze extreem zeldzame auto's wordt toegekend!

Naast de Grande Galerie zijn er ook zijzalen, waar andere tentoonstellingen worden weergegeven.

In het midden van de Grande Galerie is er een ruimte waar je allerlei spellen kunt spelen, zoals in VR rijden of in een auto omgerold worden. Ook bevinden zich in die ruimte een Lamborghini Aventador en een Alpine A10.

Aan de Grande Galerie zijn er meerdere zalen. De eerste daarvan ging over de autoproductie in Mulhouse zelf: denk aan DS-, Citroën- en Renault-modellen. Er waren zelfs werkende armen uit een autofabriek voor een demo!

Ook was er een sectie over de Mercedes SL300, de favoriete auto van de originele verzamelaar; Fritz Schlumpf. Deze staat bekend om de 'vlindervleugels', die omhoog openen.

Natuurlijk is er een hele sectie over raceauto's. Deze wordt geopend door de Mercedes 300 SLR, een van de meest dominante, vroegere raceauto's. Vervolgens is er een hele galerij van Bugatti- en Alfa Romeo-wagens, allemaal gebruikt in de vroege jaren van F1. En daarna komen we aan bij de 'moderne' F1, vanaf 1950.

Allerlei wagens van beroemde coureurs, zoals Senna, Schumacher of zelfs Verstappen, zijn in meerdere zalen weergegeven. De Mercedes W11, de Ferrari SF-70, de RB8… allemaal bekende iconen. Ook zijn er helmen, pakken en films. Echt een hele complete tentoonstelling! Prachtig!

En als laatste komen we aan bij een 'luxegalerij'. Hierin zijn allemaal luxe wagens (die ook nog eens erg veel geld waard zijn) weergegeven. Denk aan Rolls-Royce, Bentley, Maybach en natuurlijk Bugatti. Er is zelfs een Bugatti 41 (Bugatti Royale) aanwezig, die wel voor meer dan $100 miljoen gaat! Gekkenwerk!

En als laatste is er nog een kleine ruimte over een Franse band, met hun iconische wagen.

En zo eindigde ons bezoek aan dit coole museum! Voordat we dan teruggingen naar Lipsheim, bezochten we nog heel kort het centrum van Mulhouse. Hier zagen we onder andere de

Église Saint-Étienne

Dit is een katholieke kerk uit de 13e eeuw, hoewel de huidige versie meer leunt richting neogotiek uit de 19e eeuw. De kerk zelf is gotisch, maar simpel: spitse punten en een elegante opbouw, maar minder 'gotisch' en milder grijs.

Vanbinnen is de kerk vrij simpel en erg donker! Het rare was: in de plaats van het hoofdaltaar hing een orgel! Erg uniek!

Deze unieke kerk lag aan de Place de la Réunion. Daaraan ligt ook het

Hôtel de ville de Mulhouse

Dit unieke roze gebouw is niet zoals andere stadhuizen: het ziet er indrukwekkend uit, maar alle beelden, elementen, etc. zijn erop geverfd! Dit creëert een uniek effect dat ik op een gebouw van buiten vrij weinig zie!

Tegenwoordig is het een historisch museum, maar dat was rond ons tijdstip van bezoek al gesloten.

En zo beëindigden we ons bezoek op de een na laatste dag van deze vakantie! Wat ging het alweer snel! Ik heb vandaag veel geleerd, maar ben vooral onder de indruk geweest van deze twee grote musea, en de twee unieke gebouwen in Mulhouse. We aten vanavond bij KFC, en moesten al snel terug om in te pakken. Morgen vertrekken we weer namelijk naar Nederland!

Tot de volgende blog!