Het 'Parijswaardige' Straatsburg!
Dag 2, Lipsheim – Straatsburg:
Op de tweede dag van deze reis bezochten we de hoofdbestemming: de prachtige stad Straatsburg. Straatsburg staat vooral bekend om de conflicten over het beheer van de stad tussen Frankrijk en Duitsland, maar ook om de prachtige grachten en unieke architectuur. Reis met me mee, terwijl we deze prachtige stad bezoeken!
's Ochtends vertrokken we rond 10.00 naar Straatsburg. Eenmaal aangekomen parkeerden we tussen een paar modernere gebouwen, net buiten het stadscentrum. Rond 12 v.Chr. stichtten de Romeinen Straatsburg als een fort: Argentoratum. Na de Romeinen kwamen de Franken, het Heilige Roomse Rijk en het heen-en-weer gaan tussen Frankrijk en Duitsland, inclusief de twee wereldoorlogen. De stad groeide uit van een kleine nederzetting tot een redelijke grote handelsstad, die erg afhankelijk van de Rijn was. Tegenwoordig, sinds 1949, is het ook bekend als een van de hoofdsteden van Europa (de Europese Unie). Tijdens deze perioden heeft de stad de schoonheden van alle gebouwen en de sfeer behouden.
Dam- en verdedigingswerken
We
kwamen het stadscentrum binnen via het zuiden. De kern van het centrum is de Grande
Île: het eiland dat in tweeën wordt gesplitst door de rivier de Ill, een aftakking
van de Rijn. Bij ons eerste herkenningspunt: de Barrage Vauban, splitst
de oorspronkelijke Ill zich in vier takken, die stromen door het historische
centrum van Straatsburg. Deze dam werd gebouwd tussen 1686 en 1690 en bestaat
uit roze zandsteen. De dam, met willen wallen en kleine uitlijnen van het roze zandsteen,
is een simpeler exemplar van 17e-eeuwse architectuur, voornamelijk in de
barokstijl.
Daartegenover bevinden zich de overdekte bruggen van Straatsburg: deze
bestonden vroeger uit hout en hadden overdekkingen – vandaar die naam – en
bevatten ook grote stenen en bruine verdedigingstorens uit de Middeleeuwen, die
later ook als gevangenis werden gebruikt.


La Petite France
Als
volgende kwamen we aan bij de wijk La Petite France. Deze wijk bestaat
vooral uit huizen met een half-hout indeling; in het Frans ook wel: maison à
colombages. In deze wijk, volledig omringd door aftakkingen van de Ill, woonden
vroeger de harde werkers: vissers, ledemakers, etc. De naam komt van het
verschijnsel, toen Franse soldaten de ziekte syfilis meebrachten. Deze werden
geïsoleerd in deze wijk: vandaar de naam.
De knusse en sierlijke huizen, gecombineerd met de felle, schijnende zon en de grote
mate van begroeiing zorgde voor een natuurlijke, fijne sfeer in deze wijk. Het
was prachtig!
In deze wijk zagen we ook een speciale waterlift voor de vele rondvaartschepen
die door deze wijk vaarden. Wij zouden later ook zo'n rit begaan!
Vervolgens liepen we verder langs de Ill, nóg meer van deze knusse huizen en rondvaartboten tegenkomend. Bij een steigertje liepen we een klein trapje omhoog, om vervolgens in de 'échte' straten: deze kleurrijke Middeleeuwse, barokke en romantieke gebouwen vormen samen een mooi geheel.
Onderweg kwamen we nog langs een kleine maar mooie kerk: de Sint-Thomaskerk. Deze kerk, ook gebouwd uit roze zandsteen in een simpele romaans-gotische stijl, heeft een geschiedenis die terugdateert tot de 9e eeuw, toen de plek werd gebruikt als gebedsplaats. In 1196 begon de bouw, en deze eindigde in 1521. Het interieur van de kerk was echter gesloten.
Na wat verder lopen kwamen we uiteindelijk aan bij het Gutenbergplein, vernoemd naar de bekende Johannes Gutenberg, de uitvinder van de drukkunst die onder andere werkte in Straatsburg. Op het plein, dat teruggaat tot 1100, bevond zich een draaimolen (die er sinds 1900 al staat) en een standbeeld van Gutenberg zelf. Het meest bijzondere uitzicht echter, was dat van een straat verderop: het uitzicht op de:




Kathedraal van Straatsburg
Dit
is misschien een van de mooiste kathedralen die ik ooit heb gezien. De bouw van
deze sierlijke kathedraal begon in 1015. Hij werd in 1260 herontworpen, en de kathedraal
die we vandaag zien staat er sinds 1439.
Het gebouw zelf is volgens mij een van de mooiste voorbeelden van de gotiek: de
elementen van het gebouw, uiteraard bestaand uit zandsteen, zijn de vele spitse
punten in het ontwerp: de openingen, de standbeelden, de kleine torentjes, het mooie
en grote glas-in-lood raam en natuurlijk de bekende één spitse toren in plaats
van twee. Dit komt door een latere aanpassing in het ontwerp.
Het is dus een prachtige kathedraal! Deze was van 1647 tot 1874 met 142 meter het hoogste gebouw ter wereld. Het is de op één na meest bezochte kathedraal in Frankrijk, na de Notre-Dame zelf in Parijs.
Natuurlijk is de toren ook te beklimmen! Het uitzicht boven was de zware klim van 332 treden waard: hoewel je niet de toren zelf kon beklimmen, kan je wel op de structuur zelf, op 66 meter hoogte, komen. Het uitzicht was spectaculair! Je zag bijna alle bekende herkenningspunten: de voorheen genoemde, en nog vele andere die later in deze blog zullen komen. Ook zag je het berglandschap in de verte, en de typische rode daken in Europese steden: een prachtig uitzicht!
Na de klim rustten we beneden wat uit, waar we uitzicht hadden op het exterieur van de achterkapellen en het aangebouwde paleis. Aan het plein van de kathedraal, het Place du Château, lag ook een klein paleis: Paleis Rohan, waar nu twee musea in gevestigd zijn.
Ook
gingen we naar de rand van de Grand Île, waar we begroet werden met een lekker
zonnetje en een prachtig uitzicht over een aftakking van de Ill.
Vervolgens liepen we naar het noorden van de Grand Île, waar we aankwamen bij
het Place Kléber, waar een soort markt bezig was. Vervolgens liepen we
meteen door naar


De Neustadt
Buiten de Grand Île begint de 'Neustadt': het nieuwere gedeelte van de
stad. Om daar te komen liepen we langs het Opéra national du Rhin: een
sierlijk gebouw afkomstig uit de 18e eeuw.
Vervolgens, na een brug over te hebben gestoken, kwamen we dan aan bij de Jardin
de la Place de la République: een vreedzaam parkje in de eind-19e-eeuwse Duitse stijl: met nette rijen bloemen, grasvelden, bankjes en bomen.
Het echte kenmerk van dit parkje zijn de 3 grote gebouwen aan de rand van het parkje:
Het Palais du Rhin, de Nationale Bibliotheek en Universiteit en het Nationale Theater van Straatsburg. Deze imposante gebouwen, gebouwd in een neorenaissancistische stijl met invloeden van Jugendstil, zijn gebouwd in opdracht van Otto von Bismarck, die van Straatsburg de hoofdstad van het nieuwe Duitse Elsaz-Lotharingen wilde maken. Het is hem dus gelukt, en tegenwoordig zijn de gebouwen niet alleen een herinnering hieraan, maar ook natuurlijk om van te genieten.
Na het korte bezoek buiten de Grand Île gingen we terug naar de kathedraal, om het interieur te bezoeken. Deze was simpeler dan het exterieur: het had grote, imposante zuilen en gewelven, maar was een soort 'droog'. Het hoofdaltaar was uniek: dat was een soort eigen kapel, met koepel en al. De wanden waren geschilderd en de voorwerpen waren van goud en zilver. Het zijaltaar rechts was een soort astronomische klok: met veel tandwielen en donkerhouten decoraties. Het zijaltaar links was een soort schildering op de wal: best wel uniek, dus!
En
nu, naar misschien wel een van de hoogtepunten van de dag: de boottocht rondom
de Grand Île! We stapten in in de buurt van de kathedraal, en maakten dus een
tocht langs de Grand Île, inclusief La Petite France. De boottocht had oortjes,
zodat we veel nieuwe feitjes konden leren. Tijdens de boottocht kwamen we veel
herkenningspunten tegen die we al hadden gezien, onder andere dus La Petite France,
en de dam- en verdedigingswerken. Ook zagen we het werk van de waterlift in
actie!
Maar we zagen ook nieuwe bestemmingen! Naast de mooie huisjes in het zonlicht
zagen we nóg een kerk: de zandsteen-gebouwde Sint-Paulkerk, uit eind 19e
eeuw. Deze kerk is neogotisch.
Een van de hoogtepunten van deze bootrit was het korte bezoek aan het Europees
Parlement en het Europees Paleis in Straatsburg. Deze twee modernere, glazen
gebouwen – eigenlijk vooral het nieuwe parlementsgebouw – zijn hier gebouwd vanwege
het feit dat Straatsburg staat voor eenheid in de Unie, na eeuwenlang ruzie
tussen Frankrijk en Duitsland in Elzas-Lotharingen.




Na deze geweldige bootrit liepen we nog wat rond langs alle mooie gebouwen van deze stad, voordat we dinerden bij Le Gurtlerhoft: we aten onder andere hun lokale delicatessen, zoals een soort stamppot met een rauw ei en Flammkuchen, een soort dunne pizza. Erg lekker!
Op de terugweg naar de auto konden we lekker genieten van de gouden gloed van de zonsondergang die scheen over alle prachtige gebouwen van deze stad.
Wat
een prachtige stad is Straatsburg toch! Het is Parijswaardig: de gebouwen, de
sfeer, het eten: alles is vrijwel perfect! Vandaar de naam van dit artikel.
Niet alleen de stad zelf, maar ook het weer en de sfeer van de andere bezoekers draagden bij aan de 'geweldigheid' van dit bezoek! Straatsburg: 100% aangeraden!
Tot de volgende blog!
