De rit naar Philadelphia!

En zo was de hele campus wel gevuld met deze universitaire gebouwen; grijs of brons gekleurd. Door de vloeiende combinatie met de natuur voelde de campus heel gezellig en knus aan.

Een paar belangrijkere gebouwen waren nog:

• Princeton Universiteitskapel: dit is een van de meest kenmerkende gebouwen van de campus. Het is in 1928 ontworpen door Ralph Adams Cram en is duidelijk neogotisch. Het grijze uiterlijk zorgt ervoor dat de kapel goed bij de universiteit past. De kapel was helaas gesloten.
• Firestone Bibliotheek: dit is de hoofdbibliotheek van de universiteit, geopend in 1948. Hoewel het gebouw enkele verdiepingen heeft, bevindt het grote deel van de bibiotheek zich ondergronds. De bibliotheek is tevens in dezelfde stijl gebouwd als de kapel.
• Princeton University Kunstmuseum: dit is een gratis kunstmuseum dat zich op de campus bevindt. Het gebouw zelf komt niet overeen met de andere gebouwen op de universiteit door zijn moderne en meer geometrische vormen. Een supergroot reliëf aan de muur verwelkomt bezoekers bij de ingang van het museum. Wij bezochten deze echter niet van binnen.
• De Blair Hall: dit bekende gebouw dient als poort en klokkentoren op de campus. Het gebouw is het eerste gebouw dat volledig in een universitaire gotische stijl werd gebouwd en vormde zo de basis voor de rest van de (moderne) campus. Het werd geopend in 1897.
• De Alexander Hall: deze hal, gebouwd van donkerrood zandsteen, werd geopend in 1894. Het gebouw is hét voorbeeld van een Richardsonian Romanesque-stijl op de campus, met kleine bogen en torentjes. Ook bevat de gevel een beeldhouwwerk dat de verschillende opleidingen van de universiteit vertegenwoordigt.

Na de hoogtepunten van de campus te hebben bezocht liepen we richting het noorden, langs het moderne gebouw van de Princeton School voor Publieke en Internationale Zaken, naar een restaurant op campus waar wij lunchden. Vervolgens liepen we terug naar de auto, om te rijden naar onze volgende bestemming:

Het Instituut voor Geavanceerde Wetenschappen (IAS)

Dit instituut werd in 1930 opgericht en is 's werelds belangrijkste instituut voor wetenschap. Het is geen school, maar een instituut: de enige taak van de leden is onderzoek doen.

Het hoofdgebouw van het instituut is Fuld Hall, geopend in 1939 in een koloniale stijl. Het bestaat vooral uit baksteen. Het is niet het meest indrukwekkende gebouw mooi, maar de omgeving draagt eraan bij: de grote grasvelden, vreedzame bomen en het mooie vijvertje maken het een erg mooie plek.

Na ons korte bezoek reden we vervolgens door naar Robbinsville. Hier bezochten we misschien wel een van de meest unieke bezienswaardigheden die ik ooit heb bezocht:

Het BAPS Swaminarayan Akshardham

Dit is een supergroot hindoestaans tempelcomplex (een mandir), zelfs de een na grootste in de wereld met 75 hectare! Erg uniek dus!

Eenmaal aangekomen werden we meteen begroet door een soort vreedzaam tuincomplexje en een gigantisch groot standbeeld van Bhagwan Swaminarayan in zijn tienerjaren, toen bekend als Nilkanth Varni. Hij was de stichter van de Swaminarayan-stroming van het hindoeïsme. In dit standbeeld beeldt hij zijn iconische pose op één been uit.

Achter deze tempel bevondt zich een grote vijver met drie fonteinen. Deze vijver staat voor de heilige rivieren in het hindoeïsme en de reiniging van de ziel. Erg diep!
Naast de vijver bevond zich het welkomscentrum, dat van zichzelf al heel cool was! Van buiten bestond het uit zandsteen, en van binnen was het gebouwd in een indrukwekkende Noord-Indische koninklijke stijl uit de 17e eeuw. Donker hout met allerlei beitelingen erin was geplaatst over de zuilen en wanden van het gebouw. Ook waren er allerlei collectiestukken verspreid over het interieur, om het een echte geestelijke sfeer te geven.

Via een introductiefilm leerden we over de bouw van het gebouw, die in 2011 begon en 12 jaar duurde. Het gebouw is modulair gebouwd: allerlei experts in India hebben de beitelingen gemaakt. Deze zijn vervolgens vervoerd naar de VS en zijn als een puzzelstuk in elkaar gezet. Het gebouw heeft dus vrijwel geen geschiedenis.

Na de video mochten we dan officieel het terrein bezoeken. Het was niet alleen één tempel, maar een heel complex! We bezochten eerst een zijtempel in een zijgebouw. Je moest je schoenen uitdoen, maar het geweldige bezoek was het waard! Het gebouw was prachtig: in elke muur, elke dome, elke ribbel... overal waren beitelingen! Van pauwen, van olifanten, van verhalen... het was echt niet denkbaar veel! En alles in wit marmer! Ook waren er standbeelden van enkele goden. Mijn eerste keer in een hindoestaanse tempel... ik ben onder de indruk.

Maar we waren nog niet klaar! Nadat we over de prachtige binnenplaats met water, planten, bloemen en standbeelden liepen, bezochten we de hoofdtempel. Deze had wel 17 torens, waarvan de grootste 25 meter hoog was, en had aan de buitenkant dezelfde beitelingen als de zijtempel. Ook dit interieur was niet voor te stellen: overal details, standbeelden en beitelingen! Deze keer waren ze verspreid over drie domes, maar nog steeds was het mooi!

Fotografie was verboden in de tempel, daarom zullen daar geen foto's van zijn.

Vervolgens rondden we dit inspirerende bezoek aan de hindoetempel af. We reden met de auto in één keer naar Philadelphia en ons hotel. Onderweg zagen we enkele wolkenkrabbers van Philadelphia. Nadat we waren ingecheckt, lunchten we met z'n allen in Chinatown, voordat we afscheid namen van de vriendin van mijn vader.

Wij liepen nog even door het donkere Philadelphia; langs de wolkenkrabbers en het superprachtige stadshuis. Meer daarover in de volgende blogs.

Maar voor nu: een supermooie dag! Het was een eer om Princeton University te mogen bezoeken, en het is ook een prachtige universiteit! Hetzelfde geldt voor het IAS: het is een prachtige plek. We mogen natuurlijk de verrassing van de BAPS-tempel niet vergeten; het was werkelijk prachtig! Ik heb nu al zin in de dingen die we in Philly gaan doen!

Tot de volgende blog!