De natuur in; het Zwarte Woud

Hasenhorn Coaster

Deze rodelbaan van 2,9 kilometer lang gaat van de berg de Hasenhorn naar beneden, met 3 rotondes, enkele steilere bochten en veel kleine heuveltjes.

Met een skilift kom je naar boven. Het uitzicht was erg mooi! Hoewel het erg hoog was, en ik deels last had van hoogtevrees, maakte het uitzicht het goed. Je had helemaal bovenaan de berg een goed zicht over de rest van dit dal, het Wiesental: je zag veel rode daken, een grotere kerk en uiteraard de vele groene vlaktes die dit allemaal omringden. Ook zag je natuurlijk de baan zelf, die verrassend lang en kronkelend was!

Een rodelbaan werkt zo: in een soort achtbaankarretje race je langs de rails de hellingen af. Deze karretjes zijn echter zelf te besturen: door te remmen of te versnellen bepaal je dus zelf het tempo van je afdaling. Dit was erg leuk! We gingen zelfs twee keer, omdat het zo leuk was! Op een paar momenten had ik zelfs het gevoel dat ik uit mijn karretje vloog!

Na nog wat prachtige foto's met de drone te hebben gemaakt in dit gebied, reden we door dit prachtige gebied naar de volgende bestemming, de

Todtnauer Wasserfall

Deze erg hoge waterval van 97 meter hoog is te bezoeken via een soort natuurpark. Bij dit park hoort ook een erg hoge hangbrug, die 120 meter boven de waterval van Todtnau hangt, en een soort wandelroute waardoor je de waterval van dichtbij kon bekijken.

Na de tickets gekocht te hebben, liepen we de 450 meter lange hangbrug op. Ik vond dit natuurlijk erg eng, vanwege mijn hoogtevrees. En dat was het ook! De brug wiebelde zelfs midden in de lucht!
Het uitzicht was wel erg mooi: je zag de vele bergen en heuvels van het Zwarte Woud nóg beter, en een soort lichte mist aan de horizon zorgde voor een spectaculair effect. Erg mooi!

Aan het einde van de brug kon je verder het bos in lopen, om de waterval van dichterbij te bekijken. En dat deden we ook: via de kronkelende paadjes in het dichte bos kwamen we uiteindelijk dan aan bij de waterval van Todtnau. De waterval wordt aangevoerd door de bosbeek de Stübenbach en bestaat uit een serie van opeenvolgende, erg smalle watervallen. Via houten bruggen kon je dichterbij of over deze watervallen komen, en in combinatie met de brug en het uitzicht in de verte was het natuurlijk erg mooi.

Na de zware klim omhoog liepen we weer de hangbrug door, om bij de laatste bestemming van de dag aan te komen:

Munster van Freiburg

Een munster is een kerk die geen kathedraal is, maar belangrijker is dan een 'gewone' kerk. Deze specifieke munster was herbouwd na een brand in 1185, met het kenmerkende roze Vogezenzandsteen. Er werd aan de bouw gewerkt tot 1513. De kerk is gebouwd in een gotische en romaanse stijl. Er is één spitse toren met een erg sierlijke, oranje klok. Ook zijn er allerlei gotische elementen zoals spitse punten en vele typisch gotische elementen.
Het interieur is ook erg uniek. Om toegang te krijgen, is er vóór de poort van de kerk een soort buitenzaal met allerlei gekleurde figuren uit de Bijbel.

Vanbinnen is deze kerk erg groot: de gewelven hangen hoog in de lucht, en er wordt focus gelegd op het hoofdaltaar door de vele lichtbundels die door de glas-in-loodramen heen schijnen. Ook zijn er natuurlijk veel beelden, schilderijen en andere typische elementen. Vele van deze elementen zijn afkomstig uit de 13e of 16e eeuw.

Deze munster lag aan een groter plein. Aan dit plein lagen ook wat speciale gebouwen, zoals een rood marktgebouw in een neorenaissancistische stijl.

Freiburg im Breisgau

We liepen het stadscentrum in, nadat we de auto ondergronds hadden geparkeerd. Meteen merkte ik de stijl van de gebouwen: het was een mix van renaissance, gotisch en barok. Hoewel deze kleurrijke gebouwen dezelfde sfeer afgaven als de steden Straatsburg en Colmar (dus erg knus en gezellig), bevatten ze vrijwel geen huizen in de halfhoutindeling. Het was dus een heel ander effect.
Een ander kenmerkje van deze stad was dat er overal door de stad kleine waterstroompjes stroomden. Deze waren waarschijnlijk afkomstig van een beekje uit de bergen.

Na wat lopen door deze straten kwamen we aan bij de

En zo rondden we ons bezoek aan Freiburg af. We aten 's avonds bij een restaurant dat typisch Duitse delicatessen, zoals varkensschouder, aanbiedt. Het was heerlijk! Na het dinertje reden we weer terug naar Lipsheim.

Wat een dag alweer! We zijn vooral de natuur ingegaan, in het prachtige gebied van het Zwarte Woud. Zo hadden we tijdens de hele reis vandaag zicht op de groene, kenmerkende vlaktes van dit gebied. Ook hebben we de dag afgesloten met een bezoek aan het typisch Duitse stadje Freiburg.

Tot de volgende blog!

Na de kerk te hebben bezocht, liepen we een winkelstraat in, waar we wat winkelden. Aan weerszijden van deze straat bevonden zich twee middeleeuwse torens. Deze bakenen het oude centrum af.
De Martinstor en de Schwabentor. Beide zijn gebouwd in de 13e eeuw, in een typisch middeleeuwse stijl. Ze lijken op elkaar: met een grote witte vlakte en bruin/zwarte uitlijnen. Ook hebben ze beide een blauw en gouden klok. Ze zijn de enige restanten van de vroegere stadsmuur en zijn meerdere renovaties ondergaan.

Via de Schwabentor liepen we door naar ons laatste herkenningspunt van de dag, het

Kanonenplatz

Dit pleintje bereikten we door de heuvel waarop het lag te beklimmen. Het kleine pleintje biedt een prachtig panorama over heel Freiburg: je zag zo de munster, de vele rode daken en de heuvels en vlaktes in de verte. Het was een zicht om van te genieten.