De hoogte in op Gran Canaria!
Dag 10, Valle San Roque – Tejeda – Artenara – Teror – Arucas:
Vandaag was alweer de één na laatste dag van onze reis door de Canarische eilanden en Madeira! Vandaag zouden we hoog de bergen ingaan, en allerlei natuurlijke bezienswaardigheden, zoals het letterlijke 'hoogtepunt' van Gran Canaria, allerlei schitterende berglandschappen, kleine stadjes en zelfs grotten bezoeken! Een dag met veel variëteit, dus! Reis met me mee!
's
Ochtends verlieten we rond 9.45 ons vakantiehuisje, maar we al meteen werden
begroet met een voorproefje van wat ons te wachten stond. Het bergachtig landschap
vóór ons vakantiehuisje, met veel groen en vloeiende vormen, zag er geweldig
uit door de zon! De goede stemming zat er bij ons al meteen in!
En zo gingen we opweg, de bergen in. De bergweggetjes kronkelden erg, en we
gingen al meteen erg hoog de bergen in. Tijdens deze wilde autorit hadden we constant
korte glimpjes zicht op het uitzicht ver onder ons, en uiteindelijk reden we
zelfs ook de wolken in! Zo hoog waren we!
Uiteindelijk stopten we heel kort bij een uitzichtspunt. Hier kon je op Las Palmas (ja, zo ver) neerkijken, en het was prachtig! Je zag de prachtige blauwe zee zich strekken tot aan de horizon, en net daarvoor zag je de vele witte stipjes, verspreid over het vervormde, vloeiende groene oppervlak. Dit oppervlak bleef zich doorstrekken tot bij ons, hoog bovenaan de berg.
Langzaam reden we zo verder de berg op, tot we bij het hoogste punt van heel het eiland aankwamen:
De Pico de las Nieves (De Piek van de Sneeuw)
Sneeuw
lag niet op dit punt, op rond 1950 meter hoogte, maar het was wel super prachtig!
We parkeerden de auto wat verderop en liepen het allerlaatste stukje nog meer
naar boven. Hier waren veel mensen en zelfs een kiosk, maar ook geweldig
uitzicht.
Er waren veel wolken, even hoog als ons, die deels het zich behinderden, maar
dat maakte het nóg meer magisch! De wolken 'botsten' als het ware tegen de
wanden van de bergen op, en gingen als een soort gassen omhoog. Prachtig!
Door de wolken heen zag je een klein beetje uitzicht, zoals de vele bergen, die
zich strekten tot aan waar je ze niet meer kon zien, en andere
bezienswaardigheden, zoals de Roque Nublo (Wolkenrots), een uitstekende
rots aan de top van een berg.
Bij het punt zelf was er ook een sectie rotsen die nog hoger was. Vanaf hier kon je ook de wolkenzee aan de andere kant bekijken, die het zicht volledig belemmerde. Maar, prachtig!
Na dit punt te hebben bezocht reden we nu met de auto door het landschap. Nog steeds waren de wegen kronkelend, maar nu genoten we in de auto van het berglandschap, dat mij maar bleef verbazen! We stopten bij verschillende uitzichtspunten, om steeds naar het landschap te kijken. Ook reden we bij een sectie die erg dichtbij de Roque Nublo was, waardoor we ook deze rots nóg beter konden bewonderen!
Uiteindelijk kwamen we dan aan bij een andere rots, de
Roque Bentayga (De Rots van Bentayga)
Deze
rots, ook een uitstekende rots bovenop een berg, bevind zich op iets lagere
hoogte dan de Roque Nublo. De rots zelf zag er indrukwekkend uit, maar het
uitzicht rondom de rots ook! Dit uitzicht bevatte 3 grote bergranden, die zich
steeds naar voren uitbreidden in steeds kleinere 'driehoekssecties'. In de
verte, langs de zee, zag je ook nog de Teide, de sneeuwvulkaan die we eerder
hadden bezocht op Tenerife! Fantastisch uitzicht!
Dit landschap kon alleen ontstaan door de vulkanische activiteit op Gran
Canaria, en deze, gecombineerd met erosie en weer, zorgde voor dit unieke berglandschap.
In
de buurt van de rots, die wij dan besloten niet meer te beklimmen, bevond zich
ook een gelijknaming museum. In dit museum werd niet alleen verteld over de
vorming, geschiedenis en cultuur van de rots, maar over een heel erg groot
gedeelte van het gebergte op Gran Canaria, de Heilige Bergen van Gran
Canaria (Paisaje Cultural del Risco Caído y las Montañas Sagradas de Gran
Canaria). Deze naam is gegeven aan deze bergen vanwege de activiteiten van
de originele bewoners van het eiland, de Canariërs.
Deze gebruikten de bergen om er onder andere in te wonen, maar ook als
begraafplaats en offerplaats. Ook gebruikten ze hiervoor grotten. Zo zijn er
grotten gevonden in de buurt van de Roque Bentayga die werden gebruikt als
begraafplaats.
Vervolgens reden we nu nogmaals door het prachtige berglandschap. Ook nu stopten we meerdere malen om het landschap te bekijken, voordat we het kleine stadje van Tejeda inreden.
Tejeda
Tejeda
is een voorbeeld van een klassiek Canarisch bergdorpje, met simpele, witte
huizen en rode daken. Er waren veel bezoekers, en de plaats gaf een simpele,
algemene maar toch knusse sfeer aan. Het dorpje zag er vooral mooi uit, door
het prachtige, groene berglandschap dat het omringde.
Vanaf uitkijkpunten langs de randen van het stadje kon je ook hier een uniek berglandschap
bewonderen. Deze keer was het landschap meer bewoond, met vele gebouwtjes en
witte huizen langs de wanden van de berg verspreid.
Een beroemde bezienswaardigheid van Tejeda is een kleine banketbakkerij: Dulceria Nublo (De Banketbakkerij van de Rots). Dit kleine maar drukke bakkerijtje is beroemd geworden door de traditionele recepten en het prachtige Tejeda, waar het in ligt. Wij kochten hier enkele gebakjes, en ze waren superlekker, vooral met het prachtige uizicht als bonus!
Hierna gingen we dan weer opweg, de bergen in. Deze keer gingen we naar een andere, super beroemde bezienswaardigheid in de bergen van Gran Canaria:
Risco Caído (Gevallen Rots)
De Risco Caído is een grot, behorend tot de Heilige Bergen van Gran Canaria. Risco Caído word ook wel Grot 6 genoemd. Waarom deze grot zo belangrijk is, van alle grotten in het complex? De Risco Caído was een koepelvormige grot, met een koepel als dak. De Canariërs gebruikten het zonlicht en het maanlicht, in combinatie met symbolen op de muur van de grot en een kleine opening om zon/maanlicht door te laten, om de wisseling van de seizoenen, vruchtbaarheid en de sterrenhemel aan te geven.
Dit allemaal werd uitgelegd in een museum, omdat de echte grot onbereikbaar was. In het museum legden ze ook de andere grotten van het complex (voor wonen, dieren, etc.) uit, maar in het bijzonder dus de Risco Caído.
In een replica van de grot legde een gids ons uit hoe het system werkte: aan de hand van driehoeken en gaten in de muur werden seizoenen (o.a.) afgelezen via het zonlicht, die qua periode van het jaar in grotere/kleinere hoeveelheiden voorkomt. Dit is in het voorjaar, want in het najaar schijnt er geen zon op deze muur. De seizoenen kunnen dan wel worden afgelezen door het licht van een (volle) maan. Erg bijzonder, dat de mensen zó vroeg al zoiets konden bedenken!
Na
deze uitleg was onze ronde door het museum ongeveer afgelopen. Nu beëindigden
we langzaam onze reis.
We gingen, terwijl we de berg afreden, nog langs enkele steden. Hier stopten we
niet uitgebreid, maar keken we rond. Deze steden waren:
- Teror: met zijn Canarische gebouwen in allerlei kleuren, met de kenmerkende houten balkons, en natuurlijk prachtig bergachtig uitzicht.
- Arucas: deze iets grotere stad had ook allerlei Canarische gebouwen, maar ook weer wat nieuwe gebouwen. Ook heb je natuurlijk de prachtige, grijze Kathedraal van Arucas (Iglesia de San Juan Bautista) (gemaakt van steen uit lokale steengroeven), in Canarische gotische stijl. Deze kerk, met veel elementen en versieringen, steekt opvallend uit boven alle kleurrijke gebouwen in de rest van de stad.
En zo reden we alweer de berg af. 's Avonds aten we bij een lokaal restaurant in Telde, voordat we dan terugreden naar ons huisje, om de dag af te sluiten.
Wat een dag in de bergen, over de kronkelende wegen! We hebben veel natuurlijke bezienswaadigheden (zoals uitkijkpunten en rotsen) bekeken, kleine, bergelijke steden, zoals Tejeda en Arucas, en natuurlijk het imposante Risco Caído bezocht.
Ik ben benieuwd wat de laatste dag van onze reis ons zal brengen!
Tot de volgende blog!