De Elzas van de middeleeuwen!

Dag 3, Lipsheim – Orschwiller - Colmar:

Op de derde dag van onze reis in Elzas-Lotharingen bezochten we twee plaatsen die allerlei verbindingen hebben met de middeleeuwen: het prachtige en erg bekende kasteel, Château du Haut- Kœnigsbourg, en de prachtige Franse stad Colmar. Reis met me mee!

Wat later, rond 11.00, vertrokken we richting Orschwiller. Onderweg, vooral het laatste gedeelte van de rit, waren er prachtige uitzichten over de koolzaad- en druivenvelden. De Elzas staat natuurlijk ook bekend om haar wijn! Op een oostelijke rotskam van de Vogezen, de Stophanberch, parkeerden we. Na een paar minuten te voet stonden we dan aan de poorten van het

Château du Haut-Kœnigsbourg

Dit zowel prachtige als bekende 'château', dat zich op 757 meter hoogte boven zeeniveau bevindt, heeft een lange en soms ingewikkelde geschiedenis. De geschiedenis dateert terug tot de 1192, toen op deze strategische plek het oorspronkelijke kasteel (Kœnigsbourg = koningskasteel) stond.

Tussen de 13e en 15e eeuw kreeg het kasteel verschillende eigenaren. Het kasteel ging over van de familie van de Lotharingen naar de Rathsamhausen en later naar de Hohensteinen. Uiteindelijk werd het een schuilplaats voor struikrovers: daarom werd het in 1462 veroverd en in brand gestoken door een militaire coalitie tussen Colmar, Straatsburg en Basel. In 1517 werd het kasteel herbouwd op opdracht van de Habsburgse keizer Frederik III.

Tijdens de Dertigjarige Oorlog werd het kasteel in 1633 verwoest door de Zweedsers. Dit beleg duurde 52 dagen. Uiteindelijk werd het in 1899 herbouwd naar opdracht van keizer Wilhelm II, onder leiding van de bekende Bodo Erhardt. Het huidige kasteel is dat van de heropbouw.

De tour van het kasteel zelf was vrij simpel: met een vaste looproute loop je door allerlei secties van het kasteel. De tour nam ons mee door onder andere ruimtes zoals de slaapkamers, de keuken, de meerdere binnenplaatsen en de meerdere torens, natuurlijk! Vanaf hier had je wederom uitzicht op de mooie Franse velden, en ook enkele ketenen van de Vogezen. Ook waren er meerdere ruimtes over de geschiedenis van het kasteel. Deze informatie heb ik allemaal aan het begin van dit onderwerp gezet.

De tour van het kasteel zelf was vrij simpel: met een vaste looproute loop je door allerlei secties van het kasteel. De tour nam ons mee door onder andere ruimtes zoals de slaapkamers, de keuken, de meerdere binnenplaatsen en de meerdere torens, natuurlijk! Ook waren er meerdere ruimtes over de geschiedenis van het kasteel. Deze informatie heb ik allemaal aan het begin van dit onderwerp gezet.

Echt een aanrader van een kasteel dus! Het staat zeker ergens bovenaan mijn lijstje!

Als volgende bezochten we een typisch en kenmerkend Frans stadje van de Elzasregio:

Colmar

Na midden in het stadscentrum te hebben geparkeerd, liepen we richting het oude centrum van de stad. Terwijl we liepen herkende ik al een beetje de stijl van deze stad: erg middeleeuws, en enkele elementen van een barokstijl. Erg vergelijkbaar met Straatsburg, dus!

Veel huizen hadden uiteraard een halfhoutindeling. Vele hadden ook unieke kleurencombinaties, en gepaard met de rommelige, keistenen straatjes – vooral in het midden van het oude centrum – vormde deze combinatie een erg knusse en gezellige sfeer. Aan de randen van de stad waren er meer modernere, Jugenstil en barokgebouwen. Deze hadden de kenmerkende pastelkleuren. Wat anders is aan Colmar is dat deze stad ook gekenmerkt wordt door de unieke grachten. Deze lopen vaak dwars door de stad, en zorgen voor meer 'ruimte' tussen alle gebouwen.

We liepen langs enkele gebouwen, zoals het Gemeentelijk theater van Colmar, voordat we aankwamen bij ons eerste herkenningspunt: het

Unterlinden Museum

Dit museum, dat in het gebouw van een vroeger 13e-eeuws dominicaans vrouwenklooster ligt en bovendien naast een fijn stadsparkje ligt, gaat vooral over kerkelijke en middeleeuwse stukken.
Hoewel het museum erg uniek was, en veel bijzondere stukken bood (zelfs 21e-eeuwse moderne kunstwerken), was de indeling erg verspreid.
Het museum deelt zich in enkele stukken. Het stuk in het oude klooster, een ondergrondse galerij, en het Ackerhof. Het oude klooster heeft een binnenplaats en de laatste twee bieden vooral nieuwe kunstwerken. Ook bevat het museum het gebouw van het voormalige gemeentelijke badhuis: de Piscine. 

Het museum biedt dus vooral veel kerkelijke altaarstukken, schilderijen en beeldhouwsels. Het kernstuk hiervan; de ster in de collectie, is de

Retable d'Issenheim

Het altaarstuk van Issenheim. Een altaarstuk werkt als volgt: door meerdere panelen open of dicht te klappen krijg je meerdere schilderijen te zien: zo kunnen meerdere verhalen verteld worden.

Dit specifieke altaarstuk is gemaakt door Mathis Gothart Nithart in 1516 voor een klooster in Issenheim.
Het geeft meerdere verhalen aan: personages zoals Jezus Christus, Johannes de Doper, de heiligen Paulus, Augustinus, Antonius, Hiëronymus, etc. Een erg indrukwekkend en groot (376 × 668 cm) stuk!

Vervolgens liepen we verder door deze charmante stad, totdat we aankwamen bij nóg een bekende plek, de

Kerk van Sint Martinus

Deze kleine maar indrukwekkende kerk is gebouwd tussen 1235 en 1365, in een gotische stijl. Hoewel deze ook bestaat uit Vogezenstijl, is deze anders door de gele kleur. De toren van deze kerk is bovendien niet spits, maar erg 'blokkig'.

Vanbinnen is deze kerk erg donker, en het hoofdaltaar was onder constructie. De zijstukken zijn wel erg mooi, en lijken rechtstreeks uit het Unterlinden Museum te komen!

Vervolgens kwamen we bij de Rue des Marchands. Dit is een gezellige winkelstraat, vol met huizen in de halfhoutindeling. De vele kleuren lijken erg op de rest van het oude centrum.

Na wat andere gebouwen, zoals het Koïfhaus, dat ook is gebouwd in diezelfde stijl, kwamen we aan bij misschien het bekendste stuk van Colmar:

La Petite Venice

Hoewel de naam aantrekkelijk is, valt dit stadsdeel echt mee. Waarschijnlijk komt het mede door ons bezoek aan Straatsburg gisteren, dat de verwachtingen omhoogduwde, maar ik was teleurgesteld in de 'mooiheid' van dit stadsdeel.

Het zijn dezelfde huizen in de halfhoutindeling, alleen zijn deze nu gebouwd aan een gracht. Dit maakt de huizen mooier en zorgt voor meer afwisseling in de straten, maar voegt niet heel erg veel toe, naar mijn mening.

Zo beëindigden we ons bezoek aan Colmar al. We liepen terug, reden terug naar Lipsheim en beëindigden zo de dag.

Wat een bezoek! We zijn echt terug de tijd in gegaan, met twee bestemmingen die verbonden zijn met deze tijden! Het was erg uniek, hoewel Colmar iets minder was dan ik had gehoopt. Alsnog, twee erg aangeraden plekken!

Tot de volgende blog!